Norbert
16-Oct-2009
monument voor de verdronken dorpen in Zeeland:
Op dinsdag 13 oktober 2009 werd in Noord-Beveland het
monument voor de Verdronken Dorpen in Zeeland onthuld

Het Monument voor de Verdronken Dorpen in Zeeland is
ontworpen door beeldend kunstenaar Lydia Schouten. Het
vestigt de aandacht op de geschiedenis van minstens 117
verdronken dorpen in Zeeland.
Het is een bijzonder en multidisciplinair kunstwerk. Op gezette
tijden zal vanuit het monument een geluidscompositie klinken.
Te horen is het geluid van opkomende storm, afgewisseld met
meerstemmige zang uit de vijftiende eeuw. Na enkele minuten
sterft het geluid weg en is er de stilte om over de verdronken
dorpen na te denken.
Aan het begin van de dijk, achter de Visafslag van Colijnsplaat,
is het Informatiepunt over de Verdronken Geschiedenis van
Zeeland ingericht.
Met de presentatie van het monument wordt de eerste fase
van het project "Verdronken dorpen geinundeert en wegh-
gespoeld" afgesloten (zie www.scez.nl).

het monument op de Oosterscheldedijk tussen Colijnsplaat en de Zeelandbrug

De toren zelf bestaat uit een stalen constructie van 7.40 meter
hoog, met aan de buitenzijde gebogen platen transparant
acrylaat. Hierop zijn schilderingen aangebracht, watergolven
en vaag daarachter schimmen. In de schemertijd wordt de
toren gedurende maximaal twee uur van binnenuit verlicht.
Daarna wordt het monument opgenomen in de duisternis.
Aan de toren hangen zeven stalen trechters. In vier daarvan
zijn speakers aangebracht, waaruit drie maal per dag een
geluidscompositie klinkt. Het geluid is gericht op de traptreden
aan de zeezijde. De tijdstippen waarop de geluidscompositie
klinkt, verwijzen naar jaren waarin zich enkele van de vele
fatale stormvloeden voordeden, welke het Deltalandschap
voorgoed veranderden en dorpen deden verdwijnen: 11.34 uur
(na de vloed uit 1134 startten de bedijkingactiviteiten),
14.04 uur (Sint-Elisabethsvloed uit 1404) en 15.30 uur
(Sint-Felixvloed uit 1530).
De energievoorziening van het Monument voor de Verdronken
Dorpen geschiedt door een zonnepaneel, een unieke situatie
voor een kunstwerk in Nederland.
Op de traptreden van het monument naar het water zijn de
namen van de 117 verdronken dorpen in Zeeland te lezen en
een, altijd actuele tekst naar aanleiding van de Sint-Elisabethsvloed:
"Het geldt voor nu, het geldt voor later. Wantrouw de macht van wind en water."
Het Monument voor de Verdronken Dorpen in Zeeland is
te bereiken vanaf de Deltaweg (N56 Goes - Zierikzee),
via de Noordlangeweg en Molenweg.
adres: Oostzeedijk, 4486 Colijnsplaat ; Noord-Beveland, Zeeland

Het dorp Colijnsplaat ligt aan de noordkant van Noord-Beveland
en is gesticht in 1598.
Toen werd het laatste gat gesloten in de dijk om een nieuwe
polder. In deze polder groeven Joachim Michielsz en Adriaen Schaers
kaarsrechte greppeltjes (kielspitten) ter afscheiding van de
kavels en om de omtrek van het rechthoekige dorp Colijnsplaat
te markeren. De naam "Colijnsplaat" is afkomstig van het schor
'Colinsplate' dat gedeeltelijk binnen de nieuwe bedijking was
komen te liggen. Het dorp is heel uitgekiend gepland en bebouwd.
Alles werd vooraf vastgelegd, van de ligging van straten tot aan
de soorten bouwmaterialen.
http://www.galeriewitteveen.nl/index.php/view/events/item/548
|