La voix de son maitre

La voix de son maitre, door Arno Kramer (op galeries.nl), 13 jan. 2008

Een van de beste tekenaars in Nederland, die zijn oorspronkelijke cultuur (de Marokkaanse) steeds tot basis, inzet en kracht in zijn eigen werk heeft gemaakt, is Nour-Eddine Jarram. Al decennia lang werkt hij gestaag aan een oeuvre dat inmiddels in veel collecties vertegenwoordigd is. In zijn verwijzingen in zijn tekeningen speelt hij een spel met het expliciete verbod in de Islamitische cultuur, die de feitelijk afbeelding van de mens verbiedt. Bij Jarram bevindt een silhouet, dat toch duidelijk naar die mens verwijst, zich vaak in een landschappelijke of surreële omgeving. Het is niet alleen de opbouw van het beeld dat nogal onhollands is, vooral ook zijn kleurgebruik is dat. Vaak rijk, zeer gelaagd en op punten in details heel belangrijk. Je krijgt de indruk dat het beeld, ondanks die duidelijke basis van soms een landschap soms een silhouet, toch voornamelijk tijdens het tekenen zijn uiteindelijk vorm krijgt. Elke tekening is ook een open verhaal. Is een avontuur.

In dit werk, dat getiteld is ‘La voix de son maître’, wordt de stem van de meester gehoord. Maar dan vooral de meester van de tekenkunst naar mijn stellige overtuiging. Hier is een beeld van de poëtica van de kunstenaar en van de tekenkunst geportretteerd. Elk kunstwerk is een waarheid over de wereld en eveneens over zichzelf. Als een kunstwerk goed is vraagt het niet alleen naar het wezen van dat kunstwerk zelf, maar ook naar het wezen van de schoonheid. En in het geval dat het kunstwerk ons diep raakt, raakt die schoonheid ons eveneens. De poëtica van de kunstenaar heeft hier niet iets van een dwingend statement, maar alleen als mogelijkheid.

De speelsheid waarmee Jarram motieven, vormen en kleuren gebruikt, heeft wel iets surreëels. En de titel indachtig kun je bedenken dat hier ook de menselijke stem wordt verbeeld. Hier wordt gezongen op een beeldende manier, die rijk is, gevarieerd. Hier waaieren klanken uit in ornamenten en architectonische vormen. Hier wordt een synthese bereikt tussen beeld en inhoud. Tussen een idee en een verlangen naar een onbestaand landschap en een onbestaande figuur. Doorleefd in het spel met Westerse en Marokkaanse elementen. Kortom persoonlijk tot op het bot.

Jarram voegt met dit rijke oeuvre veel toe aan de Nederlandse beeldende kunst. En vermoedelijk zal wel altijd de onzinnige vraag gesteld worden: is dit nu Nederlandse of Marokkaanse kunst? Het antwoord mag wat mij betreft zijn: dit is nu heel erg wereldse kunst.

About Norbert & Oeke

Leave a Reply Cancel reply

Kunst In Je Inbox

Recentelijk Gepubliceerd

Site Overzicht