TACHTIG TOT TWEEDUIZENDVIJF                

Terugkijkend waren de jaren tachtig van de vorige eeuw een

energieke en belangrijke periode in de beeldende kunst.

Startend aan het einde van de jaren zeventig manifesteerden

zich stromingen die zich de vrijheid veroorloofden om weer

expressionistisch te werken, zich niet te laten beperken tot

de gangbare materialen en media, die voorgangers

schaamteloos kopieerden, die zich verdiepten in de macht

van de media en de invloed die ze hadden op de representatie,

die kritiek uitoefenden op maatschappelijke omstandigheden

en zich heel ge‰ngageerd toonden, die de verschillen tussen

low art en high art opnieuw ter discussie stelden. 

Neo Expressionisme, Post Modernisme, Neo Geo, Nieuwe Wilden,

Graffitti en allerlei andere omschrijvingen verdrongen zich om

de levendigheid en dynamiek voor zich op te eisen.

De kunst leefde als zelden tevoren. Ook commercieel gezien.

Vooral economische factoren maakten daar aan het einde van

de jaren tachtig een vroegtijdig einde aan. De kunstmarkt stortte

in. De prijzen daalden, galeries kwamen in moeilijkheden,

veel kunstenaars moesten een stap terug doen of verdwenen

in de vergetelheid.

Behalve een korte opleving van de Brit Art is er daarna nooit meer

een dergelijke periode geweest. Alle reden, om er nu, na bijna 25

jaar weer aandacht aan te besteden.

Vanwaar die plotselinge opleving?

Wat was het belang daarvan?

Hoe werkte die opleving door in latere jaren?

Wat is er met de kunst en de kunstenaars uit die tijd gebeurd?

Waarom kwam er zo abrupt een einde aan?

Waarom ontbreekt die dynamiek nu?

Is de dynamiek verplaatst naar andere delen van de wereld?

Deze en andere vragen zijn de moeite waard om te beantwoorden.

In het project ‘Jaren Tachtig tot Tweeduizend-en-vijf’ proberen we

dat te doen:

• door kunstenaars uit die tijd in een serie van tentoonstellingen oud en            nieuw werk te laten tonen;
• door publicaties uit te geven;
•     door een forumdiscussie te organiseren;
• door een aantal (buitenlandse) kunstenaars workshops te laten geven op enkele academies;
• door op een centraal punt documentaires uit en over die tijd te tonen.

Het is geenszins de bedoeling melancholiek of modieus terug te blikken,

het is vooral de bedoeling de jaren tachtig met het nu te verbinden, om zo

verklaringen te vinden en een discussie uit te lokken die een impuls kunnen

geven aan de huidige ontwikkelingen.